هوای دلتنگی

چرا دلتنگ افرادی میشیم که دیگه پیشمون نیستن؟

چرا به بودن و نبودن هم عادت می کنیم؟!

+تو گالری گوشیم دنبال عکسی می گشتم که بی هوا پوشه ی دیگه ای رو باز می کنم. بی هوا عکساشو میبینم. بی هوا روی یکی از عکساشو لمس می کنم تا برام باز بشه. بی هوا روی لبخندش زوم می کنم و دلتنگش میشم. بی هوا بغض می کنم و تهش اشکم جاری میشه. عکسا رو به ترتیب رد می کنم که بی هوا عکسی رو می بینم که لبش باد کرده و مرور خاطرات می کنم. بی هوا لبخند میزنم.

بی هوا...

نه! دیگه بی هوا نیست فقط...

فقط

بی هوا دلم هواشو کرد.